'Kompels en koelies': mijnbouw in Limburg en op Sumatra - Fotofilm

Locatie

-,- -
website, facebook

“Van alle mijnwerkers die ik gekend heb – en dat waren er duizenden – kon er geeneen zo vloeken als ingenieur Velseboer uit Delft, net terug uit Indonesië.” Dit stoorde mijnwerker Gerard Verschooten nog altijd toen hij zijn memoires neerpende. Tegelijk begreep hij ergens waarom op een Limburgse mijn als de Hendrik nog na de bevrijding ‘koeliedrijversmanieren’ nodig waren. Een omschrijving als koelie was niet ongebruikelijk, maar was in Limburg vooral figuurlijk bedoeld. De koloniën waren immers ver weg en anders.
In augustus 2019 is in Heerlen een Indiëmonument geplaatst. De pers onderstreepte toen, dat juist Zuid-Limburg vanwege zijn mijnindustrie een bijzondere band heeft met het voormalige Nederlands-Indië.

Alle tijd dus om eens die band goed te bekijken. Mensen en ideeën circuleren. Dat deden zij ook tussen de mijnstreken in Limburg en de Oost. Maar trokken mensen tevens lessen uit hun ervaringen of uit kennis? En wat deden zij dan vervolgens daarmee? Kwam het idee van Staatsmijnen van Indië naar Nederlands-Limburg? En had de in Limburg snel gewonnen strijd tegen de mijnworm – dé pandemie van rond 1900 – enige betekenis voor de strijd tegen die volksziekte in Indië?

Deze vragen komen aan de orde in de ‘fotofilm’ die Ben Gales en Martijn van Tol van deStudio in samenwerking met het Sociaal Historisch Centrum voor Limburg maken en die in de Maand van de Geschiedenis in delen digitaal zal worden verspreid.


Vanaf 1 oktober 2020 te zien op shclimburg.nl


Afbeeldingen
Mijnwerkers bij de Ombilinkolenvelden te Sawahloento, Woodbury & Page, CC-BY 

Een ingang van de Ombilin steenkoolmijnen, Boy Lawson, Tropenmuseum, CC BY-SA 

 

De leukste geschiedenistips

De mooiste artikelen, winacties, uittips en meer over geschiedenis in je mailbox ontvangen?